معماری و معمار-------- گوته می­گوید «معماری، موسیقی جامد است» درواقع تفاوت مهندسی عمران و معماری در این است كه عمران ساختار كلی و زیبایی بنا را مورد توجه قرار می­دهد و معماری وظیفه زیبایی و در عین حال هماهنگ كردن بنا با محیط اطرافش را به عهده دارد. اگر در قدیم بناهایی نظیر گنبد قابوس، ارگ بم، مسجد امام و ... هنر معماری را به رخ انسان­ها می­كشید، امروزه با پیشرفت انسان و زندگی ماشینی، تأمین آسایش و آرامش روحی در محل زندگی، محل كار و محیط­های شهری وظیفه معماران است. معماری بیش از آنكه علم و تكنیك باشد، ذوق و سلیقه، شناخت محیط و فرهنگ و پیشینه­ی تاریخی می­باشد. معماری در ایران در حدود 1000 سال بیش از اسلام قدمت دارد. معماری تنها هنر ساختن بناهای آجری و گنبدهای دوار نیست، كه بگوییم عمر آن در هزاره سوم میلادی به پایان رسیده است بلكه برای ساخت آسمان‌خراش‌ها،برج‌ها و مجتمع‌های امروز، بیش از حیاط‌های پر باغچه دیروز به معماران هنرمند و كارآمد نیاز داریم و از همین رو رشته معماری یكی از رشته‌های مهم دانشگاهی است كه امروزه در دانشكده‌های فنی یا هنری دنیا تدریس می‌شود. این رشته دارای دو جنبه هنری و فنی است. در این میان درس‌های طراحی، زیباشناسی و نحوه زیبا كردن حجم‌ها،‌نماها و پلان‌ها به هنر بر می‌گردد و دروسی مثل سازه‌های بتنی و فلزی، مقاومت مصالح، ایستایی، تأسیسات مكانیكی و الكتریكی به جنبه فنی این رشته مربوط می‌شود. در این رشته دروس هنری اهمیت بیشتری داشته و دروس علمی و فنی در راستای دروس هنری است. برای مثال یك معمار در طراحی خانه باید فضای آرامش‌بخشی را ایجاد كند تا باعث اضطراب، خستگی و دلتنگی نگردد، كاری كه بیش از رعایت اصول فیزیكی مثل نور و صوت نیاز به آشنایی با اصول زیباشناسی دارد. معماری بیش از آنكه علم و تكنیك باشد ذوق و سلیقه و استعداد است. دانشجوی این رشته علاوه بر توانمندی در طراحی و قدرت تجسم و خلاقیت لازم است كه در درس ریاضی بخصوص در هندسه قوی باشد چون برای آموزش فن و تكنیك معماری باید دروسی مثل هندسه كاربردی، هندسه مناظر و مرایا و ریاضیات و آمار را مطالعه كرد. واژه architect از دو بخش archi به معنای سر، سرپرست و رئیس و tecton به معنای سازنده درست شده که کاملاً همتراز با واژه مهراز می باشد