The following 20 articles are what we at ArchDaily consider the Best of 2013. They may not have received the most traffic, but they posed fascinating theories about the state of architecture and urbanism today, they gave us insight into the creative processes of innovative architects (from Bjarke Ingels to Peter Zumthor) and, most of all, they provoked us to question: What does architecture mean? For us architects, and for the world?

See all our editors’ picks for the best articles of 2013, after the break..

20. Robots, Cars, & Architecture by David Basulto

Ville Savoye (photo by Tim Brown), its floorplan and the Voiture Minimum, the car designed by Le Corbusier.. Image

Precision robots at Audi’s factory in Inglostadt can assemble a complete car every 30 seconds. How might architects learn from this technology in the face of growing urban populations and the demand for more efficient, sustainable houses and cities? – Chosen by David Basulto

19. When Will Architects Speak Up for Women’s Rights? by Carla Corroto

Corroto’s article exposes a rather unsettling example of how architectural issues can become co-opted for political ends. Corroto rightly highlights how, rather than taking political action, architects and the architecture media have allowed less pressing examples of feminist issues to take the spotlight. Once again, the article is an important call for architects to speak out, not just about the issue at hand, but more generally in the political sphere. – Chosen by Rory Stott

18. 4 Lessons the UK Should Take from Denmark by Rory Stott

Superkilen masterplan designed by BIG + Topotek1 + Superflex. Image © Iwan Baan

Denmark has committed itself to revamping the country’s architecture policy with the understanding that a well-designed city not only strengthens national pride, but makes economic sense. City officials and architects worldwide only stand to gain by considering the lessons learned from Denmark’s innovative policy. – Chosen by Karissa Rosenfield 

17. Invasive Aesthetics: A Manifesto for Reviving Architectural Identity in Developing Nations by Zaheer Allam & Zarrin Allam

This article, submitted to us by Zaheer and Zarrin Allam, two residents of Mauritius, is an important examination of how globalization is effectively eliminating local vernacular architecture: a trend that is only becoming more widespread and pernicious as our world becomes more and more urbanized. To follow-up, I also recommend reading this account by Marika Shiori-Clark, co-founder of MASS Design Group, which suggests how Western architects can avoid the “colonialist” pitfalls of globalization by authentically engaging with local communities. – Chosen by Vanessa Quirk

16. For Architects Only? How Kanye Exposed Architecture’s Bias by Lian Chikako Chang

Kanye West’s visit to Harvard’s GSD and the attention it generated seemed surreal. Following the derision hurled at the rapper over his use of the word “architect” as a verb, Lian Chikako Chang steered the conversation towards a very important point: “when we acknowledge that some people have the right to use certain words and others do not, we are keeping people in their place.” This article reminds us that we do more harm than good when we dismiss certain voices in the conversation. – Chosen by Becky Quintal

15. The Moscow Affair by Vanessa Quirk

Courtesy of shutterstock.com

This article explores how Russia, just like the United States post-World War II, has fallen in love with the automobile, with dangerous consequences for its cities (particularly Moscow). Can Moscow resist temptation and transform its sprawling, smoggy, traffic-run capital into a people-oriented capital of the world? – Chosen by David Basulto

14. On Zombies & the Immortality of the Shopping Mall by Matthew Newton

In this article, writer Matthew Newton skillfully recounts the rise and fall of the Shopping Mall – as well as its enduring significance in the American psyche. – Chosen by Vanessa Quirk

13. The Architect and the Accessible City: The Prize-Winning Essay by Sophia Bannert

To understand the daily difficulties a disabled city dweller is forced to overcome, architecture student Sophia Bannert spent a day as a wheelchair user in the English town of Lincoln. Her experience and reflections shared in this prize-winning essay is worth the consideration of all architects, as, in the words of Raymond Lifchez, “Architecture can be empowering, only if architects develop empathy.” – Chosen by Karissa Rosenfield 

12. Parasite or Saviour? Ibelings van Tilburg’s Hovering New High-Rise by Anneke Bokern

Anneke Bokern’s examination of a Rotterdam housing project reveals the intricacies of Ibelings van Tilburg’s approach to a persistent question for architects: How should old and new exist in our cities? Maybe we shouldn’t classify our new buildings as either “parasite” or “savior” but understand that we when allow both old and new to exist, we create useful mutual dependencies. – Chosen by Becky Quintal

11. Architecture by Robots for Humanity by Jonathan Molloy

ROB/Arch Workshop, Rotterdam. Image Courtesy of blog.rhino3d.com

This article, by one of our former interns, tackles an intriguing topic: What can robots do for architecture? And, more importnatly, how can robots help architecture better serve humanity? – Chosen by David Basulto

10. The Indicator: Why the Solar Decathlon Should Enter the Real World by Guy Horton

It’s never out of place to ask for – and expect – more from an organization (even one with positive aims). In this article Horton attempts to wake the Solar Decathlon from its complacency, not just with criticism of its current format, but also with realistic suggestions for improvement. – Chosen by Rory Stott

9. Why China’s Copy-Cats Are Good For Architecture by Vanessa Quirk

Wangjing SOHO: Northwest Aerial . Image Courtesy of Zaha Hadid Architects

ArchDaily’s own Vanessa Quirk tells us that purely scoffing at the Chinese tendency to “knock-off” buildings ignores the complexity of a certain kind of built experimentation. Instead of reading China’s “copy-cats” as an outright theft of intellectual property, what can this form of adaptation tell us our own cultural frame of mind? – Chosen by Becky Quintal

8. Why Green Architecture Hardly Ever Deserves the Name by Michael Mehaffy & Nikos Salingaros

Taking a critical look at the current state of “sustainable” building rating systems, Michael Mehaffy & Nikos Salingaros present a convincing and vital argument: many of our “green” icons hardly deserve the name. -- Chosen by Karissa Rosenfield 

7. Why It’s Time to Give Up on Prefab by Chris Knapp

Destruction of Pruit-Igoe. Image Courtesy of US Department of Housing and Urban Development

Most great arguments involve convincing people to let go of their preconceived ideas on a subject. Knapp’s argument – that when it comes to prefabrication, we have become too modern for modernism – is a prime example. – Chosen by Rory Stott

6. Letter to the Editor: The Expression “Starchitect” Has Passed Its Shelf Life by AD Editorial Team & Stephan W. Jaklitsch

When Stephan W. Jaklitsch wrote to us, he pointed out an issue that had been troubling the ArchDaily editors for some time. We, too, believed that the term “starchitect” had outlived its shelf life. The post generated insightful comments, including ones that suggested that the culture of celebrity might actually benefit the profession. – Chosen by David Basulto

5. I Wept But About What I Cannot Say: Martin Filler’s Moving Tribute to Michael Arad’s 9/11 Memorial by Martin Filler

The September 11 Memorial at Ground Zero in New York City. North Pool looking Southeast. Image © Joe Woolhead

A masterful piece of writing from architectural critic and heavyweight Martin Filler. This article, which came to us via our friends at Metropolis Magazine, eloquently profilesMichael Arad and his moving design for the National September 11 Memorial at Ground Zero. – Chosen by Vanessa Quirk

4. The Prince: Bjarke Ingels’s Social Conspiracy by Justin Fowler

I read this article when it was originally published in Thresholds and was really impressed by Justin Fowler’s take on Bjarke’s shaping of both physical and social environments. The piece addresses Bjarke’s success in terms that are valuable for all architects–whether media darlings or not–since changing the social might actually be, as Fowler suggests, about being social. – Chosen by Becky Quintal

3. What Will Be Mandela’s Spatial Legacy? By Vanessa Quirk

I love this article mostly for its brave conclusion that Mandela’s progressive reforms have failed to manifest themselves spatially in South African cities. This is a demonstration that, politically, architects and urban designers are failing to keep up with the rest of society. – Chosen by Rory Stott

2. Why Cycle Cities Are the Future by Simon Henley 

he Olympic Sculpture Park in Seattle, Washington, designed by Weiss Manfredi. Image © Benjamin Benschneider

A cycling revolution is taking place worldwide, offering for the first time in almost two centuries an opportunity for cities to invest in an infrastructure that can dramatically improve publish health. Taking insight from a 1,300 mile cycling journey through the states, author and architect Simon Henley investigates the future of cycle cites and questions just how cycling will actually change our built environment. – Chosen by Karissa Rosenfield 

1. Can We Please Stop Bashing Architects? by Rory Stott

Rory’s article cleverly examines the contradictory critiques lodged at architects – architects are “meglomaniac artistes” / architects are ineffectual cowards – in order to underscore an unhealthy division that exists within the architecture profession itself. More importantly, however, Rory also offers a possible middle way for architects to follow in order to avoid this binary trap. – Chosen by Vanessa Quirk

David Basulto is the co-founder and Editor-in-Chief of ArchDaily. Follow him on Twitter @dbasulto

Becky Quintal is the Executive Editor of ArchDaily. Follow her on Twitter @bq_bq_bq

Vanessa Quirk is the Manager of Editorial for ArchDaily. You can follow her on Twitter @vmquirk.

Karissa Rosenfield is the manager of News for ArchDaily. You can follower her on Twitter @MsKarissaJean

Rory Stott has been a Contributing Editor for ArchDaily since January 2013 (when he began as a humble intern). You can follow Rory on Twitter @StottR

Image of the evening view over the Kremlin via shutterstock.com

//www.archdaily.com/?p=462213>

این ساختمان كه در خيابان کنتورهاوسفیرتل قرار دارد، نمونه‌ای استثنایی از معماری اکسپرسیونیست آجری دهه 20 میلادی به شمار می‌آید؛ نمونه‌اي كه براي ساخت آن، 4/8 میلیون آجر تیره اولدنبورگ صرف شده است.

چارخونه – ساختمان ۱۰ طبقه بی‌نظیری که عکس‌های آن را تماشا می‌کنید، خانه شیلی نام داد؛ خانه‌ای در هامبورگ آلمان که در اوج تورم دهه ۲۰ میلادی ساخته شد و هزینه‌ای بیش از دو میلیون دلار به سرمایه‌گذاران آن زمان تحمیل کرد. هزینه‌ای که البته ارزش خرج کردن را داشت و در طول سالیان متمادی مشخص شد سرمایه‌گذاری بوده است!

این ساختمان که در خیابان کنتورهاوسفیرتل قرار دارد، نمونه‌ای استثنایی از معماری اکسپرسیونیست آجری دهه ۲۰ میلادی به شمار می‌آید؛ نمونه‌ای که برای ساخت آن، ۴/۸ میلیون آجر تیره اولدنبورگ صرف شده است. این سازه عظیم و زاویه‌دار در زمینی به مساحت ۶ هزار مترمربع بنا شده و دلیل اصلی شهرت‌اش به خاطر  بامی است که دارد چراکه بام این بنا عرشه کشتی را به یاد مخاطب می‌آورد.

بهترین منظره ساختمان، نمای شرقی آن است که با استفاده از عناصر عمودی و طبقه‌های فوقانی فرورفته است؛ نمایی که با وجود عظمت، نوعی سبکی و ظرافت را نیز در خود نهفته دارد.

فلاش بک به ۹۳ سال قبل

پس از اینکه هنری بی سولومون، غول کشتی سازی آن زمان آلمان، سفارش طراحی و ساخت این ساختمان را داد، فریتز هوگر، معمار اکسپرسیونیست، در فاصله سال‌های ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۴ شیل هاوس را طراحی کرد و ساخت. و از آنجاکه سولومون با تجارت نیترات پتاسیم از شیلی به ثروت هنگفتی دست پیدا کرد، این ساختمان را «خانه شیلی» نامید.

درباره کشتی شیل هاوس بیشتر بدانید

هوگر تلاش‌های بسیار زیادی برای انجام طرحی بی قاعده در مرکز تجاری هامبورگ صورت داد و در نهایت خانه شیلی را با تقلید از شکل یک کشتی مسافربری طراحی کرد؛ حالا این ساختمان بالکنی ۳ لایه در طبقات بالایی دارد و به راستی یادآور نمای عرشه کشتی است؛ زاویه شرقی شیل هاوس هم با دماغه‌ای تیزی که دارد، دماغه کشتی‌هایی همانند تایتانیک را به مخاطب نشان می‌دهد. و در نهایت اینکه نمای جنوبی ساختمان به خاطر داشتن انحنایی نرم، پهلوی کشتی را به یاد می‌آورد.

به علاوه این سازه بیش از ۲۸۰۰ پنجره دارد که هرکدام، نمایی تازه از اماکن دیدنی هامبورگ را به نمایش می‌گذارد. شیل هاوس همچنین سه ورودی دارد که نشان‌دهنده لابی‌های ساختمان هستند اما در یک نگاه کلی و سمبلیک، می‌توان از آن به عنوان یک منطقه میانی و بندر شهر یاد کرد.

شیل هاوس خوش شانس

البته تحلیل ساختمان هوگر، امروز برای ما کار آسانی است اما هوگر  حدود یک قرن پیش، در طراحی آن با موانع بسیار زیادی روبرو شد. با این وجود، تلاش‌های هوگر بی‌نتیجه نماند و هم اکنون این ساختمان عظیم، به ساختمان درخشان، متفاوت و زیبایی تبدیل شده و با ثبت آن در فهرست میراث فرهنگی یونسکو، توریست‌ها را به سوی خود می‌کشاند.

شیل هاوس را باید از سوی دیگر ساختمانی خوش شانس هم نامید چراکه این سازه با حجم عظیمش در هنگام جنگ جهانی دوم با وجود بمباران‌های هوایی متعدد به خصوص در تابستان ۱۹۴۳ (هنگامیکه بیش از ۴۰ درصد ساختمان‌های هامبورگ ویران شدند)، صحیح و سالم ماند و حتی یک آجر هم از نمای آن کم نشد.

بعد از جنگ نیز این ساختمان به مدت ۵۰ سال، خانه شرکت‌های بزرگ از صنایع مختلف بود اما نهایتاً در سال ۱۹۹۳ اتحادیه سرمایه گذاری املاک و مستغلات آن را خرید.

ترجمه و تنظیم: شیوا سعیدی

آرامگاه فردوسی 80 ساله شد. اما شاید برایتان جالب باشد اگر بدانید مزاری که با بناهای متعدد بارها قبل از آن با خاک یکسان شده بود، تا سال 1305 ناشناخته بود.

ماجرا به بعد از جنگ جهانی اول برمی گردد. یعنی وقتی که شور و احساسات ملی در ایران بالا گرفته بود. ان زمان موجی به راه افتاد که بر قدرشناسی از فردوسی برای خدمات او به زبان فارسی و ایرانیان تاکد می کرد. ملک الشعرای بهار شاعر نامی که به توس رفته بود و اوضاع مزار فردوسی را با سکویی بی سقف و دیوار به جای بنای آصف الدوله دیده بود، در ۱۲۹۹ در هفته نامهٔ نوبهار خود مقاله ای در لزوم بنای آرامگاه نوشت. دو سال بعد با تاسیس انجمن آثار ملی در سال ۱۳۰۱، کوشش هایی برای ساختمان آرامگاه آغاز شد و سرانجام درسال ۱۳۰۴ برای ساخت بنای یادبود آرامگاه فردوسی اعلامیه ای صادرشد تا مردم به ساخت این آرامگاه کمک کنند.

عزیمت یک گروه از طرف انجمن به توس، طرح اولیه بنای آرامگاه را پایه ریزی کرد. آندره گدار رئیس اداره باستان شناسی، مقبره را به شکل اهرام مصر طراحی کرده بود و ساخت این طرح در مراحل اولیه پیش رفته بود ولی با مخالفت ذکاءالملک فروغی این طرح تخریب شد تا به جای آن مقبره ای به سبک ایرانی هخامنشی ساخته شود.

طراحی این مقبره بر عهده حسین لرزاده گذاشته شد. اشعار کتیبه ها به خط استاد عمادالکتاب نوشته شده و سپس بر سنگهای نما انتقال داده شده. ساختمان آرامگاه در سال ۱۳۱۱ آغاز و در مدت ۱۸ ماه به پایان رسید و برای جشن هزاره فردوسی در سال ۱۳۱۳ آماده شد.

جالب این که برای تأمین کسری هزینه های ساخت آرامگاه، 160 هزار برگ بلیت بخت آزمایی ده ریالی چاپ و از طریق شعبه های بانک ملی ایران توزیع شده بود

ين بليت بخت آزمايي 10 ريال قيمت داشته است.

اما چند سال بعد به دلیل این که در طراحی بنا محاسبات فنی دقیق لازم به عمل نیامده بود، به ویژه به سبب عدم محاسبهٔ مقاومت خاک و مصالح پی، ساختمان آرامگاه از همان سال های نخست شروع به جذب رطوبت و نشست کرد. تعمیرات و مراقبت های سی ساله هم کارگر نیفتاد، و ناچار لزوم تجدید بنای آرامگاه مطرح شد. به دستور انجمن آثار ملی در سال ۱۳۴۳ بازسازی بنا با نظارت مهندس هوشنگ سیحون در سال ۱۳۴۷ به انجام رسید.

منبع : خبرگزاری مهر

دانشگاه صنعتی شریف در آستانه ی پنجاهمین سالگرد تاسیس خود، کلیه ی علاقه مندان را به مشارکت فردی و یا گروهی در طراحی سردر جدید این دانشگاه دعوت می نماید.

مدارک مورد نیاز برای شرکت در این مسابقه در بروشور کاملا مشخص است.
مهلت ثبت نام : 20 آذر ماه
مهلت ارسال آثار : 20 بهمن ماه

دریافت فرم های شرکت در مسابقه :

نقشه دانشگاه صنعتی شریف

فرم  نام نویسی

عکس های دانشگاه

تور مجازی دانشگاه

 پوستر مسابقه

1-شرایط و جزئیات طرح به شرح زیر است :

• محل اجرا : سردر اصلی جنوبی دانشگاه و محیط پیرامون آن واقع در خیابان آزادی
• سردر شامل ورودی پیاده ، سواره و دو نگهبانی
• هماهنگ با معماری ابنیه موجود دانشگاه و نمای بیرونی مشرف به خیابان آزادی
• دربردارنده هویـت ایرانی اسلامی دانشگاه ممتاز فنی – مهندسی در مقیاس ملی و جهانی

2- نحوه ارائه :
مدارک مورد نیاز شامل یک لوح فشرده و حداکثر دو برگ A2چاپ شده بر روی صفحه فوم محتوی موارد زیر است :
• برگ A2 شامل :
الف )‌ پلان به مقیاس 50 : 1
ب )‌ نما به مقیاس 50 : 1
ج ) مقاطع در صورت نیاز
د ) تصاویر سه بعدی
و ) شرح طرحمایه ( concept ) و ایده های کلی طرح

• لوح فشرده شامل :
فایل های مربوطه

3- جوایز :
نفر اول : تندیس مسابقه و پنج سکه بهار آزادی
نفر دوم : لوح افتخار و سه سکه بهار آزادی
نفر سوم : تقدیر نامه و یک سکه بهار آزادی
توجه : کلیه آثار در نمایشگاهی متعاقب داوری به نمایش درخواهد آمد.

نحوه ثبت نام :

• مراجعه حضوری به دبیرخانه مسابقه واقع در خیابان آزادی – دانشگاه صنعتی شریف –مدیریت امور ساختمان و تأسیسات ، تلفن :66164480-66005218

ثبت نام اینترنتی در سایت دانشگاه قسمت اطلاعیه‌ها

مهلت ثبت نام : بیستم آذر ماه 92
مهلت ارسال آثار : بیستم بهمن ماه 92

1- سطح همکاری در طراحی و برنامه ریزی مدرسه را افزایش دهید.(استفاده از نظرات دیگران و…)

۲- برنامه ای فعال جهت مدیریت امکانات ایجاد کنید.

۳- مدارس را به عنوان مراکز آموزشی در ارتباط با محله طراحی کنید.(استفاده از امکانات مدرسه برای محله  و استفاده از فضاهای موجود در همسایگی سایت برای مدرسه)

۴- طراحی برای یادگیری که مستقیما در جامعه به کار برده شود.

۵- ایجاد مدارس کوچکتر.(مدارس با تعداد افراد کمتر بیشتر جوابگو هستند.)

۶- طراحی اصولی برای سایت و سازماندهی ساختمان.

۷- خانه را به عنوان الگوی مدرسه در نظر بگیرید.

۸- طراحی مسیرهای غیر یکنواخت و در عیت حال نظارت شده .(پرهیز از راهروهای مستقیم)

۹- طراحی مدارس امن .(جلوگیری از جرم،کنترل دسترسی ها و… )

۱۰- دسته کردن محدوده های آموزشی. (قرار دادن فضاهای آموزشی در اطراف هسته ها که محل اجتماع افراد است.)

۱۱- فراهم آوردن فضاهایی برای استفاده مشترک از منابع.

۱۲- گونه های مختلفی از فضاهای آموزشی را طراحی کنید.

۱۳- ابعاد کلاسها را از نظر تعداد محصلین کوچک بگیرید.( کاهش سایز کلاس ها موجب کارایی و بازده ی بیشتر دانش آموزان  می شود)

۱۴- فراهم کردن بخش های فعالیتی کاملا تعریف شده و غنی از منابع.

۱۵- تلفیق آموزش مقاطع پایین (مهدکودک) با مدارس.

۱۶- فراهم کردن فضاهایی مانند خانه برای هر یادگیرنده.(کمدهای شخصی مخصوص دانش آموزان.)

۱۷- توجه به معلمان به عنوان افراد متخصص.(اختصاص دادن فضاهای شخصی به هر یک از معلمان و وجود فضاهایی برای بحث و گفت و گوی آنها وتبادل اطلاعات.)

۱۸- فراهم آوردن آتلیه هایی برای یادگیری پروژه ای.( یادگیری پروژه محور و ساختار کارگاه محوربر یادگیری یک تیم و پرورش همکاری و تسهیم عقاید تاکید دارد که دانش آموزان را در پردازش بهتر داده ها توانمند خواهد کرد)

۱۹- تقویت مدیریت با غیر متمرکز نمودن فضاهای اداری.(بخش های اداری را در همه قسمتها پخش کنیم تا کنترل و نظارت به خوبی انجام بگیرد.)

۲۰- ایجاد محلی برای اجتماع.

۲۱- ایجاد فضاهایی برای گفتگوی دسته جمعی.(فضاهای مناسب حداکثر ۱۲ نفر برای تبادل اطلاعات)

۲۲- بوجود آوردن فضاهای خلوت (مناسب گروههای ۲-۴ نفره که با فضاهای چند منظوره و کلاسها و قسمت اداری در ارتباط  هستند.)

۲۳- فضاهای آموزش مجازی و فیزیکی را در هم بیامیزید.(فضای منسجم، انعطاف پذیر، و مکمل یادگیری مجازی و برنامه های آموزش از راه دور را به وجود آورید که به مدارس و مراکز آموزشی فیزیکی  کمک کرده و نقص آن ها را جبران نماید. در تمام قسمت های مراکز آموزشی و دانشگاهی  لینک های کامپیوتری، ویدئویی، سمعی و دیجیتالی فراهم کنید. )

۲۴- فراهم کردن فرصت هایی برای فعالیت های شغلی.

۲۵- فراهم کردن یک مرکز اطلاع رسانی والدین.

۲۶- فراهم کردن یک مرکز بهداشت ومراقبت

۲۷- طراحی فضا ها با توجه به مقیاس و نیازها .(مثلا: برای فضاهای کودک محور عناصر و فضاها می توانند کوچکتر و ارتفاع ها کوتاهتر باشند تا با بچه ها تطبیق کند.)

۲۸- افزایش نور طبیعی در فضای مدرسه.

۲۹-طراحی ساختمان سالم.(کنترل دما،جریان هوای تازه،آسایش حرارتی و برودتی)

۳۰- طراحی مناسب آکوستیکی.(فضاهای پر سر و صدا را از فضاهای آرام جدا کنید.)

۳۱- ایجاد فضاهای انتقالی بین محیط درون و بیرون.

۳۲- ایجاد فضاهای آموزشی متنوع در محیط بیرونی و حیاط مدرسه.

۳۳- فضای عابر پیاده و کودکان را از مسیرهای سواره و عبور ماشین جدا کنید.

منبع: کتاب ارزیابی فضاهای آموزشی.

تدوین : پارسه کد | مرجع معماری ایران  

سیستم كف حبابی
استفاده از توپ در ایجاد صفحه‌های تخت بتنی
وقتی بتن بر روی توپ‌های روی پانل‌ها ریخته می‌شود، سیستم کف حبابی به یک تخته
دوطرفه یکپارچه‌ای تبدیل می‌شود که نیرو را به طور یکنواخت و پیوسته پخش می‌نماید. سازه MATT با استفاده از تکنولوژی جدید دال، که درصد قابل توجهی از صفحه‌های تخت بتنی را با توپ‌های توخالی یا فوم ‌پُر جایگزین می‌کند ، از مواد پلاستیکی بازیافتی ساخته شده است.
ساختمان آموزشی و یادگیری در Harvey Mudd College (HMC) اولین ساختمان بالای سطح زمین در ایالات متحده خواهد بود که در ساخت آن از این تکنولوژی پیروی شده است. کف حبابی یک تکنولوژی دو محوری است که با کاهش وزن و حفظ عملکرد صفحه‌های بتنی تقویت شده، دهانه را زیاد و طبقات را باریک‌تر می‌نماید .

این روند بدین صورت است که فضای بین ستون‌های تخته‌های سخت ، در ورای اضافه کردن وزن، اثر ساختاری محدودتری دارند . با جایگزینی شبکه‌ای از حفره‌های قرار گرفته بین لایه‌های فولاد سیم‌جوش تقویت شده و تیرهای مشبک داخلی، ۳۵% از وزن تخته‌ها کاسته شده که همانند بتن‌های مستحکم عمل می‌کنند .وقتی این فضاهای خالی / شبکه‌ای به هم می‌چسبند ، تبدیل به پانل‌های پیش‌ساخته در ابعاد مختلف شده و در شمع‌بندی‌ها استفاده می‌شوند .
وقتی بتن بر روی توپ‌های روی پانل‌ها ریخته می‌شود، سیستم کف حبابی به یک تخته دوطرفه یکپارچه‌ای تبدیل می‌شود که نیرو را به طور یکنواخت و پیوسته پخش می‌نماید .با استفاده از تخته‌های پیش‌ساخته سبک‌ترو باریک‌تر، ستون‌ها و تیرهای کمتر و کوچکتری خواهیم داشت